وقتی تکنولوژی قبل از فرهنگش بیاید...


تاریخ ثبت : ۰۷-۰۳-۹۴    موضوع : مقالات جدید روانشناسی و سلامت    امتیاز: 0 از 5  ( مجموع آرا : 0)
بازدید : ۱۸۳۸

امروز در هر جمعی چه در کلاس ...چه در مهمانی همه با موبایلشان کلنجار می روند ...یکی پیام می دهد ...یکی زنگ می زند راستی ...آیا در زندگی به خودمان بیشتر اهمیت میدهیم یا موبایلمان؟


شاید همه ما در زندگی خود یا اطرافیانمان بسیار با این اتفاق روبه رو شده باشیم، اینکه زن و شوهری در یک خانه زندگی می کنند اما به جای اینکه با هم وقت بگذرانند، ساعت های شبانه شان را در شبکه های اجتماعی و اپلیکیشن های موبایلی سپری می کنند.
در نسل پدرها و مادرهای ما، زمانی که مردها خسته از کار روزانه قدم به حریم امن خانه می گذاشتند، با لبخند همسر و فرزندانی روبه رو می شدند که با یک دنیا امید و شادی به استقبالشان آمده بودند و بعد از آن هم ساعت های شبانه اعضای خانواده، به وقت گذراندن های دوست داشتنی در کنار هم سپری می شد، این روزها اما دیگر آن دور هم نشستن های اعضای خانه کمرنگ شده و در بسیاری از خانواده ها، اعضای خانواده به جای اینکه وقت خود را با هم بگذرانند، در شبکه های اجتماعی به دنبال ارتباطاتی مجازی می گردند.


وقتی اپلیکیشن جای گفت وگوهای خانوادگی را می گیرد

مریم 29 ساله است و یک سالی از ازدواجش با احسان می گذرد، او در خصوص زندگی مشترکش می گوید: هم من و هم احسان عضو شبکه های اجتماعی و اپلیکیشن های موبایلی مختلفی هستیم و به تبع شغلمان با آدم های بسیاری هم در این شبکه ها در ارتباطیم و نه تنها ساعت های روزمان را به گفت وگوهای گروهی و شخصی در این شبکه ها می گذرانیم بلکه در ساعات شبانه هم بیش از اینکه باهم گفت وگو کنیم، سرگرم گوشی هایمان هستیم!

وقتی از مریم می پرسیم چرا به جای وقت گذراندن در شبکه های اجتماعی و اپلیکیشن های موبایلی، به همسر و زندگی اش نمی رسد، می گوید: به اندازه ای در میان این شبکه ها غرق شده ایم که حضور در این شبکه ها به یکی از عادت های ضروری زندگی مان تبدیل شده است و به این راحتی ها نمی توانیم ترک عادت کنیم!

شبکه هایی که جای خالی پدر و مادرها را پر می کنند!

فرنود 17 سال دارد و از همان روز هایی که پای اپلیکیشن های موبایلی به عرصه ارتباطات کشور باز شد، از اعضای این شبکه ها به حساب می آمد. فرنود اما به اندازه ای خود را در این اپلیکیشن های موبایلی غرق کرده است که دیگر فرصتی برای حضور در جمع خانواده و حضور در دورهمی های خانوادگی ندارد. خود او در این باره می گوید: چند وقت پیش پیامی در یکی از گروه های وایبری خواندم که چنین مفهومی را می رساند، متن پیام این بود که یک روز اینترنت خانه مان قطع شد و من با پدر و مادرم صحبت کردم و متوجه شدم چه آدم هایی خوبی هستند!

وی ادامه می دهد: به نظر من این شبکه های اجتماعی از الزامات این روزهای جامعه است و به همین دلیل این همه استقبال به دنبال دارد، مانند زمانی که تازه موبایل در میان مردم همه گیر شده بود و همه کسانی که گوشی تلفن همراه داشتند از کار با آن لذت بسیار می بردند و وقت زیادی هم برایش صرف می کردند.

فرنود در پاسخ به این پرسش که آیا حضور مداوم و افراطی در این شبکه ها، روابط خانوادگی را سرد نمی کند؟ می گوید: مسلماً زمانی که تمام وقتمان را صرف حضور در شبکه های موبایلی می کنیم، از اعضای خانواده مان دور می شویم اما به نظر من پدر و مادر ها هم در این گرایش بی رویه ما به اپلیکیشن های موبایلی بی تأثیر نیستند، خب زمانی که نوجوان و جوان توجه و محبت لازم را از والدینش نمی بیند، به ابزارهای دیگری متوسل می شود.

اپلیکیشن هایی که جای ورزش و تفریح را گرفته اند

علی 26 ساله مجرد، پای ثابت اپلیکیشن های موبایلی است. او در خصوص گرایش افراطی مردم به این شبکه ها می گوید: به وجود آمدن اپلیکیشن هایی مانند وایبر و لاین و تشکیل گروه های دوستی و آشنایی در آنها باعث شده که بسیاری از افراد در این قالب جدید به ارتباطات خود ادامه دهند و در نهایت دید و بازدید و مکالمات تلفنی، به سلام و احوالپرسی در این شبکه ها تغییر کند.

وی ادامه می دهد: این روزها اپلیکیشن های تلفن همراه جای تفریحات، ورزش و اکثر فعالیت های روزمره زندگی را گرفته است و مردم در همه احوالات روزمره شان، نیم نگاهی هم به گوشی دارند تا از آخرین پیام های رسیده در شبکه اجتماعی شان جا نمانند.

طلاق ؛ سوغات اپلیکیشن ها برای خانواده

مهیار 30 سال دارد و این روزها ردپای زخمی درمان نشدنی از این شبکه های اجتماعی بر دل دارد. وی در خصوص تجربه تأسفبارش می گوید: سه سال پیش من با دختری که مدت ها به او علاقه مند بودم ازدواج کردم و صاحب فرزندی شدم. روابط من و همسرم بسیار خوب بود تا اینکه از طریق یکی از شبکه های موبایلی با دختری آشنا شدم و برای یک لحظه تعهدی که به همسر و فرزندم داشتم را در دام هوسی ناپایدار فراموش کردم و زمانی که به خودم آمدم، دیدم همسرم از این ماجرا آگاه شده و برای همیشه مرا ترک کرده است و در این میان تمام خوشبختی من در کنار همسر و فرزندم، در دام یک رابطه کور نابود شد.

وی ادامه می دهد: به باور من افراد متأهل که در برابر یک زندگی مشترک متعهد هستند، نباید به بهانه ارتباطات اجتماعی قدم به شبکه هایی بگذارند که در نهایت، آرامش و آسایش زندگی شان فدای هوس های زودگذر شود.

کنترل حضور نوجوانان در شبکه های اجتماعی غیر ممکن شده

خانم مرادی 45 سال دارد و این روزها سخت نگران گرایش دختر 17 ساله اش به شبکه های موبایلی است. او در این خصوص می گوید: دختر من پیش از اینها مدام سرش در درس و کتاب هایش بود اما از روزی که گوشی جدید خرید و اپلیکیشن ها را روی گوشی اش نصب کرد، در تمام ساعات روز گوشی در دست دارد و زمانی که از او می پرسم چه از جان گوشی می خواهد، می گوید در گروه های دوستی با همکلاسی هایش صحبت می کند!

وی ادامه می دهد: به تازگی رفت و آمدهایش هم مشکوک شده و به هر بهانه راه بیرون را پیش می گیرد و من در مکالمات مشکوکش، حس می کنم که پای دوست غیر همجنسی در میان است. خانم مرادی تصریح می کند: من تمام سعی ام را برای تربیت صحیح فرزندم به کار بسته ام اما کنترل فرزندان زمانی که در رابطه با این ابزار های جدید قرار می گیرند، بسیار دشوار و بهتر بگویم غیر ممکن است!

وقتی بنیان خانواده در خطر اپلیکیشن ها قرار می گیرد

اینها تنها چند نمونه از روزمرگی افرادی است که لحظه های زندگی را در گرداب شبکه های موبالی غرق کرده اند. اپلیکیشن هایی که شاید امکان ارتباطات به صورت رایگان را فراهم کند اما این آسانی و گستردگی روابط به همان اندازه که می تواند برای ایجاد ارتباط راهگشا باشد، در عین حال می تواند بنیان ارتباطات در قالب خانواده را به خطر بیندازد. نگاهی به آمارهای اختلافات زناشویی و خیانت های خانوادگی در ماه های اخیر نشان می دهد یکی از ابزارهایی که در نهایت به ایجاد روابطی خارج از بنیان خانواده می انجامد، همین اپلیکیشن های تلفن همراه است و به این وسیله برخی از افراد بدون توجه به تعهدات اخلاقی که در قالب ازدواج دارند، قدم به دنیای خطرناک این شبکه ها می گذارند و در این میان در دام روابطی می افتند که نتیجه ای جز فروپاشی زندگی خانوادگی ندارد.

جای خالی فرهنگ

سال های سال است که ماجرای فرهنگسازی پیش از ورود ابزارهای جدید به کشور، در تار و پود اظهار نظرهای مسئولان و کارشناسان به چشم می خورد اما در نهایت همواره ما با هجوم پدیده هایی روبه رو هستیم که مانند آوار بر سر زندگی مان خراب می شوند، بدون اینکه پیش از آن لحظه ای به فرهنگ سازی شان فکر کرده باشیم. تلفن همراه، اینترنت، شبکه های اجتماعی و این روزها اپلیکیشن های موبایلی از جمله پدیده هایی هستند که به ناگاه و به نام ارتباطات بین المللی وارد کشور ما شدند و در این میان، به دلیل نبود بستر فرهنگی همواره در قالب بدترین کارکرد بین المللی شان ظهور پیدا کردند. با تمام این تفاسیر اما ما هر روز با موجی از پدیده هایی روبه رو هستیم که در صورت عدم واکنش مناسب به آنها می توانند پایه های زندگی خانوادگی و اجتماعی ما را از میان ببرند. برای مقابله با همه این مشکلات پیش از هر چیز به جای تکرار کلیشه ای واژه فرهنگ سازی، باید فکری برای ساخت واقعی بستری های فرهنگی در جهت مقابله با پیامدهای خانمان برانداز این ابزارها داشته باشیم و در این میان قبل از هر چیز خانواده ها باید در برابر عوارض این ابزارها، واکسینه شوند و بدانند که در برابر گرایش نوجوانانشان به این ابزارها چطور می توانند واکنش های مناسب در پیش گیرند. از سوی دیگر نهادهای آموزشی مانند وزارت آموزش و پرورش هم باید با ارائه آموزش های مناسب، کودکان و نوجوانان را از همان سال های ابتدایی تحصیل با این ابزارهای جدید و عوارضی که می توانند به دنبال داشته باشند، آشنا سازند و روش های استفاده صحیح از این شبکه ها را نیز به دانش آموزان یاد بدهند. در نهایت هم رسانه ها به خصوص رسانه ملی که تا به امروز پرداخت چندانی به پیامدهای اپلیکیشن های موبایلی نداشته اند، باید ضمن آسیب شناسی این ابزارها، شناختی صحیح به نوجوانان و والدینشان در خصوص این پدیده های نوظهور ارائه دهند تا دیگر با چنین واقعیت های تأسف باری در خصوص پیامدهای این شبکه ها روبه رو نباشیم.



کلمات کلیدی : موبایل ، خانواده ، فرهنگ ، اقبال ، مرکز مشاوره

   پرینت مطلب





ثبت نظر